Centrum Edukacji, Diagnozy i Terapii · Rybnik ul. Joachima Lelewela 5, 44-200 Rybnik 509 925 021
← Wszystkie artykuły
Integracja sensoryczna · 5 min czytania

Zabawy sensoryczne w domu: 5 propozycji bez drogiego sprzętu

Koc, poduszki i odrobina uważności wystarczą, by wspierać rozwój zmysłów. Zabawy sprawdzone w gabinecie, opisane krok po kroku.

Bogusława Szczyra

Terapeutka SI i neurorozwoju, założycielka Centrum Fasolka

Domowa zabawa sensoryczna z kocem i poduszkami

Terapia integracji sensorycznej kojarzy się z podwieszanym sprzętem i salą pełną sprzętu. Tymczasem najwięcej dzieje się w codzienności, a większość potrzebnych rzeczy masz już w domu.

1. Naleśnik

Dziecko kładzie się na kocu, zawijasz je jak naleśnik i delikatnie dociskasz dłońmi wzdłuż całego ciała. Głęboki nacisk działa organizująco na układ nerwowy. Świetne po powrocie z przedszkola i przed snem.

2. Tor przeszkód z poduszek

Poduszki, koce, krzesła i taśma na podłodze. Dziecko przechodzi pod, nad i dookoła. Planowanie ruchu w takim torze uczy sekwencji i wzmacnia czucie własnego ciała bardziej niż samo bieganie.

3. Ciężka praca

Przesuwanie kosza z praniem, noszenie butelek z wodą, odkurzanie, zamiatanie. To nie kara, tylko jedne z najskuteczniejszych bodźców regulujących. Dwadzieścia minut takiej pracy potrafi zmienić nastrój całego popołudnia.

4. Malowanie na dużej powierzchni

Duży arkusz papieru na podłodze albo ściana pod prysznicem i pianka do golenia. Ruch całą ręką, od barku, buduje stabilizację potrzebną później do pisania.

5. Cicha skrzynka

Pudełko z ryżem, kaszą albo fasolą i kilkoma ukrytymi drobiazgami. Dziecko szuka przedmiotów bez patrzenia, tylko dotykiem. Dobre na spokojne popołudnia i na oswajanie z różnymi fakturami.

Zabawa sensoryczna nie musi być zaplanowana. Wystarczy, że jest regularna i że dziecko może z niej wyjść, kiedy ma dość.

O czym pamiętać

Obserwuj reakcje. Jeśli dziecko wycofuje się, zasłania uszy albo robi się nadmiernie pobudzone, kończymy i wracamy innego dnia w łagodniejszej wersji. Zabawy wspierają rozwój, ale nie zastępują diagnozy. Jeśli trudności utrzymują się mimo codziennej pracy, warto sprawdzić u specjalisty, co dokładnie dzieje się z przetwarzaniem bodźców.