Kiedy iść do neurologopedy? 6 sygnałów, których nie warto odkładać

„Jeszcze się rozgada” to zdanie, które słyszy niemal każdy rodzic. Czasem jest trafne. Czasem odbiera dziecku miesiące, w których wsparcie przyszłoby najłatwiej. Neurologopeda patrzy nie tylko na słowa, ale na całą pracę mięśni twarzy, oddech, połykanie i napięcie w obrębie twarzoczaszki.

Sześć sygnałów, które warto skonsultować

• Roczne dziecko nie gaworzy, nie reaguje na swoje imię, nie wskazuje palcem.
• Dwulatek używa pojedynczych słów i nie łączy ich w proste zdania.
• Mowa jest niewyraźna na tyle, że osoby spoza rodziny nie rozumieją dziecka.
• Utrzymuje się otwarta buzia, ślinienie lub oddychanie przez usta.
• Jedzenie sprawia trudność: dziecko krztusi się, długo trzyma pokarm w buzi, odrzuca całe grupy konsystencji.
• Widoczne jest wzmożone lub obniżone napięcie w obrębie warg, języka i żuchwy.

Żaden z tych punktów nie przesądza o niczym samodzielnie. Razem tworzą jednak obraz, który warto pokazać specjaliście.

Jak wygląda pierwsza wizyta

Spotkanie zaczyna się od rozmowy: przebieg ciąży i porodu, karmienie, pierwsze miesiące, dotychczasowy rozwój. Potem terapeuta obserwuje dziecko w zabawie i ogląda funkcje w obrębie jamy ustnej. Nic nie dzieje się na siłę - tempo dyktuje dziecko.

Mowa jest ostatnim piętrem budynku. Zanim się pojawi, muszą zadziałać oddech, napięcie i praca mięśni.

Co dostaje rodzic

Po wizycie otrzymujesz opis tego, co terapeuta zobaczył, oraz zalecenia na najbliższe tygodnie: ćwiczenia, zmiany w sposobie karmienia, wskazówki do codziennych zabaw. Jeśli potrzebna jest współpraca z fizjoterapeutą, ortodontą albo laryngologiem, powiemy o tym wprost.

Im wcześniej, tym prościej

Układ nerwowy małego dziecka jest wyjątkowo plastyczny. Wsparcie udzielone wcześnie bywa krótsze i łagodniejsze niż nadrabianie po kilku latach. Jeśli coś Cię niepokoi, konsultacja jest najtańszym sposobem, żeby to sprawdzić.